Na vier intense en stressvolle maanden gingen eindelijk de deuren van ons nieuwe koffiehuis. Het gaf een gevoel van opluchting: de grootste obstakels lagen achter ons en we keken uit naar een feestelijke opening. Maar nog voordat we die konden organiseren, brak er in Israël opnieuw oorlog uit.
Plotseling verschoven alle plannen. Niet langer draaide het om koffie, gasten en opbouw, maar om sirenes, schuilkelders en onzekerheid.
We hadden al twee keer eerder in Tel Aviv een koffiehuis geopend, steeds tussen oorlogen door. Die ervaring kwam goed van pas, maar dit keer was alles anders. Nu moesten we het koffiehuis opbouwen midden in een oorlog. Voor ons kwam dat onverwacht, maar voor God niet.
Een veilige plek
In Zijn zorg had God ons voorzien van een grote schuilkelder direct onder het koffiehuis, groot genoeg voor honderden mensen. Daardoor hoefden we het koffiehuis tijdens de oorlog geen enkele dag te sluiten.
Ook thuis liet de oorlog zich dagelijks voelen. Regelmatig moesten we met onze drie kleine kinderen de trap af rennen naar de schuilkelder. Onze buren waren daarbij een grote zegen. Terwijl de sirenes klonken en we samen schuilden, ontstonden onverwachte vriendschappen. We hielden de kinderen bezig, stelden hen gerust en hielpen elkaar waar nodig.
Gesprekken aan de koffiebalie
Haifa heeft nog altijd iets van een dorp, wat uiteindelijk goed voor ons uitpakte. Via een artikel in de krant Haaretz hadden veel mensen over ons gehoord en kwamen ze een kijkje nemen. In dat artikel waren we open over wie we zijn en wat we geloven. Dat maakte mensen nieuwsgierig. Bezoekers stelden vragen en zo ontstonden vanzelf gesprekken.
We hebben al bijzondere dingen meegemaakt. Zo liep een pas gearriveerde Russische immigrant binnen voor een kop koffie. Hij raakte enthousiast over het koffiehuis. Diezelfde dag draaide ook een Russischtalige collega zijn eerste dienst. Door de gedeelde taal raakten ze in gesprek, wat uiteindelijk leidde tot een gesprek over het Evangelie. We hebben deze man in contact gebracht met een Russischtalige Messiaanse gemeente vlakbij het koffiehuis.
Via het koffiehuis kunnen Israëli’s ook een gratis Bijbel ontvangen. Een gelovige vertelde ons dat hij er één had meegenomen voor een vriend. Deze vriend heeft zijn leven inmiddels aan Jesjoea gegeven!
Ook hebben we al een groep vaste klanten opgebouwd. Velen van hen zijn vrienden geworden. Vooral met hen hebben we misschien wel de mooiste gesprekken, omdat die zich over een langere periode ontvouwen. Vertrouwen ontstaat immers niet in één dag, maar groeit geleidelijk.
We praten met hen niet alleen over het het geloof, maar ook over het dagelijks leven, de zin van het bestaan, politiek, lijden en de vragen die veel Israëli’s bezighouden.
Toch blijven de mooiste momenten die waarop we samen de Bijbel openen, lezen uit de Tenach en het Nieuwe Testament, en ontdekken hoe beide één geheel vormen.
De afgelopen tijd hebben we al verschillende bezoekers uitgenodigd om een dienst in onze gemeente bij te wonen. Tot nu toe heeft nog niemand die stap gezet, maar we blijven bidden. Wilt u met ons meebidden?
Hoe Joods is geloof in Jesjoea?
De afgelopen maanden mocht ik met twee mannen van mijn leeftijd een hechte band opbouwen. Onze gesprekken over het geloof werden gaandeweg steeds diepgaander en ontstonden heel natuurlijk. Bij allebei kwam steeds dezelfde vraag terug: hoe Joods is het geloof in Jezus eigenlijk?
Ik vertelde hen dat het voor mij juist het meest Joodse is wat er bestaat. Tot mijn verrassing stonden ze daar niet afwijzend tegenover. Hun grootste struikelblok was geen weerstand, maar onbekendheid. Ze hadden simpelweg nooit echt gehoord wat volgelingen van Jesjoea geloven.
Aan de hand van het Bijbelboek Handelingen kon ik laten zien dat de discussie in de eerste eeuw juist draaide om de vraag of iemand eerst Joods moest worden om Jesjoea te kunnen volgen. We spraken over de profetieën en ik liet zien hoe vaak het Nieuwe Testament naar de Tenach verwijst. Ook legde ik uit dat het Nieuwe Testament niet losstaat van de Tenach, maar deel uitmaakt van dezelfde Geschriften.
Ik heb hen uitgenodigd om zelf de Bijbel te lezen en ook om eens een dienst van onze gemeente bij te wonen.
Meer dan een koffiehuis
Zakelijk gezien behaalt het koffiehuis inmiddels de resultaten die we oorspronkelijk pas voor het einde van het eerste jaar hadden verwacht. Mede hierdoor kunnen we ons nu al steeds meer richten op de gemeenschapsfunctie, zodat het een echte ontmoetingsplek wordt.
We zijn begonnen met een hardloopclub, waar mensen na een ochtendrun samen koffie drinken en contacten opbouwen. Daarnaast plannen we evenementen zoals lezingen voor studenten en andere avondactiviteiten.
Vragen bij Israëli’s
De oorlog met Iran was de meest intense en vermoeiende periode die ik ooit heb meegemaakt. De combinatie van raketten, dreiging en het besef dat het conflict niet snel voorbij zou zijn, drukte zwaar op de samenleving.
Aanvankelijk was er een gevoel van eenheid: eindelijk werd de oorlog gevoerd waarvan iedereen wist dat die vroeg of laat zou uitbreken.
Maar na enkele weken, toen de resultaten niet overeenkwamen met de verwachtingen en duidelijk werd dat het Iraanse regime niet eenvoudig verslagen zou worden, begon de publieke steun af te brokkelen.
Ik geloof dat veel Israëli's nu vinden dat politieke verandering noodzakelijk is. Lange tijd accepteerden veel Israëli’s Netanyahu’s samenwerking met extreemrechtse partijen, in de hoop dat zijn regering vrede zou brengen.
Bijna drie jaar na 7 oktober is dat twijfelachtig geworden. De oorlogen lijken steeds meer op eindeloze conflicten die vooral dienen om Netanyahu's omstreden coalitie aan de macht te houden.
Daarnaast is de wereldwijde publieke opinie zo sterk gekanteld dat, zelfs als Netanyahu erin zou slagen vrede te bereiken, dit waarschijnlijk zou aanvoelen als een kaartenhuis dat elk moment kan instorten.
De volgende verkiezingen zullen daarom doorslaggevend zijn voor Israël. Zullen ze de wereld laten zien dat Israëli’s hun land werkelijk hebben verloren aan extreme figuren als Ben Gvir en Smotrich?
Of zullen ze laten zien dat Israël simpelweg vecht voor zijn voortbestaan en voor westerse waarden in misschien wel de moeilijkste regio ter wereld?
Juist in deze onzekere tijd blijft ons verlangen hetzelfde. We hopen dat het koffiehuis steeds meer mag uitgroeien tot een plek waar mensen tot rust komen, vriendschappen ontstaan en gesprekken gevoerd worden over Jesjoea.
Deel dit artikel via